Psychologia starzenia się kobiety

31,50 

Aleksandra Błachnio,
Natalia Śluzek (red.)
Bydgoszcz 2026
ISBN 978-83-8018-818-1
ISBN 978-83-8018-819-8 (e-book)
s.144, oprawa miękka

W książce nie oddano w całości złożonej natury relacji starzenia się i kobiecości. Jednak nie takie było jej założenie. Celem było wskazanie zasadności i ważności wyodrębnienia kobiety i kobiecego sposobu przeżywania własnej starości; usystematyzowanie ujęć i wyników badań, w których dostrzeżono i potwierdzono różnice między starzejącymi się kobietami i mężczyznami w zadanych przez kulturę, społeczeństwo i ekonomię ramach. Przyjmijmy, że dyskusja dopiero się rozpoczyna.

 

Opis

Proces adaptacji do naturalnej starości jest wymagający. Nieprzerwanie trwa przez, jak wskazują prognozy demograficzne dla kobiet, blisko jedną trzecią ich życia. W trakcie nie dochodzi do wytworzenia się automatyzmów i nawyków, bo każda dekada starości wiąże się z innymi wyzwaniami (por. Błachnio, 2019). Nic się nie upraszcza, a wręcz przeciwnie, często komplikuje się w krytycznym stadium zaawansowanej starości, gdy coraz więcej zależy od innych. Bardzo duże znaczenie ma subiektywne wyobrażenie siebie i tego, co mogę w starości. W tym zakresie inkluzja dojrzałych kobiet w media społecznościowe może przynieść istotne zmiany. Trudno jednoznacznie obiecać, czy będą wiązały się one z poprawą w doświadczaniu siebie seniorek w sferach publicznej i osobistej. Ten aspekt i wiele innych dotyczących dobrostanu, zdrowia i tożsamości starzejących się kobiet, wymaga dalszych pogłębionych badań i dyskusji. Publiczna dyskusja może pomóc w tym, by kultura, tradycja i społeczeństwo, a dalej również państwo, rynek i technologia zmieniły (nadal zawoalowane) limity wobec starzejących się kobiet. (z „Zakończenia”)